من به پدرم گفتم : پدر جان ، فدايت شوم ! مگر تو بر حق نيستى ؟ پدرم فرمود : آرى ( اى فرزندم ! ) ولى من خداوند را بزرگ‌تر از آن مىدانم كه در محاكمه و گرفتارى به او سوگند ياد كنم » 867 - ( 2 ) در كتاب من لا يحضره الفقيه از امام باقر عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هرگز بنده‌اى چيزى را براى خداوند رها نكرد كه آن را از دست دهد . » ( يعنى خداوند در دو جهان يا يك جهان آن را برايش جايگزين مىكند . ) 868 - ( 3 ) على بن حكم از يكى از شيعيان از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه كسى عليه تو مالى را ادعا كرد و تو بدهكار نبودى ، آن‌گاه تصميم گرفت تو را سوگند دهد ، پس اگر به سى درهم مىرسد ، آن را به وى بده و سوگند ياد نكن و اگر بيش از آن است سوگند بخور و به وى نپرداز . » 869 - ( 4 ) عبد الحميد طايى از امام موسى بن جعفر عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « هركس بدهكارى را نزد حاكم ببرد تا او را سوگند دهد ، با اين‌كه مىداند او سوگند مىخورد سپس به خاطر بزرگداشت خداوند او را رها كند ، خداوند روز قيامت هيچ مقامى را براى وى نمىپسندد مگر مقام ابراهيم دوست خداى رحمان . » ارجاعات گذشت : در روايات باب پيشين ، مطالبى هست كه مىتوان بر اين بحث استدلال كرد . باب 3 تصديق سوگند به خدا 870 - ( 1 ) ابو ايوب خزّاز از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس به خدا سوگند ياد كند بايد راست انگاشته شود و هركس او را تصديق نكند ، رابطه‌اش با خدا بريده مىشود و هركس برايش به خدا سوگند ياد شود ، بايد راضى شود و هركس راضى نشود ، رابطه‌اش با خدا بريده مىشود . »